INTRODUCTIE
CORDOBA - MAART 1871 SEMINARIE VAN ONZE LIEVE VROUWE VAN LORETO
Februari in Buenos Aires brengt de gele ziekte met zich mee.
Ze vragen om uw hulp.
Vader, ik hoor de roeping. Alstublieft.
Nee. Je zult het hier doen. Niet in Buenos Aires.
De Heer wil dat ik nu een offer maak.
Ik ben een instrument van God.
Wat zoekt u daar, Aparicio?
Ik weet dat ik ze kan redden.
Ze redden? Wie?
Elk uur sterft er iemand zonder zegening.
We zijn geen priesters. We zijn hier niet om zielen te redden.
Je bent diaken en je ordening is binnenkort.
Vader, hij liet me ze zien.
Visioenen.
We zullen zien wat voor hulp ze nodig hebben.
PARADIJS
HOOFDSTUK I: PASSIE
BUENOS AIRES - APRIL 1871 HUIZE PARADIJS
Waarom bewaakt niemand de poort?
Ik weet niet waarom u hier bent, maar u kunt beter teruggaan.
Mag ik van een dienaar niet mijn eigen huis in?
Het spijt me, meneer. Ik herkende u niet. Geloof me maar,
u wilt daar niet naar binnen.
Pardo.
-Pardo. -We gaan, man.
Eugenio. Pardo.
Remedios.
Ga weg.
Ga weg. Ik heb een geweer.
Het is oom Aparicio. Ik zei toch dat ik hem zag.
Lucía, ik ben het, Aparicio.
Aparicio.
Wat doe je hier?
Ik ging als vrijwilliger naar Buenos Aires.
Ik wilde je hier zien. Wat is er aan de hand?
Niemand zal ons besmetten.
Ik wil hier weg, oom.
Remedios...
En Edgardo?
Hij heeft ons achtergelaten.
De stad was niet klaar voor zoveel immigranten.
Hij ging die mensen helpen, in plaats van voor ons te zorgen.
Edgardo heeft voor zijn beroep een eed moeten afleggen.
Hij heeft ook aan God een eed afgelegd om voor ons te zorgen.
Hij heeft die pest naar ons gebracht.
Drie bedienden en een meisje zijn dood.
Hij heeft zijn familie geruïneerd
en daarom straf ik hem.
We wonen nu hier.
Dit zijn verzachtende omstandigheden.
Dit is het werk van de duivel.
Al die ontaarden dansten in gekke parades.
Nee, Aparicio, we zijn vervloekt.
Dit huis is vervloekt.
Mama, nee. Ik wil hier weg.
Ga weg. Je bent te laat.
Ga weg.
Lucía.
Ik ben bereid te schieten.
Ze vroeg of u wilde weggaan.
Quipe?
Mijnheer.
Het is een wonder.
Waar is mijn broer die deze waanzin toestaat?
Waar is Edgardo?
We hebben geen tijd te verliezen.
Meneer Edgardo heeft u nu harder nodig dan ooit tevoren.
-Waarom heeft niemand me dit verteld? -Het ging te snel.
Niemand weet iets.
Het begon in januari.
De uitbraak verspreidde zich vanuit San Telmo,
vanuit de vertrekken van de immigranten en het liep uit de hand.
Snel, voordat het te laat is.
Het waren moeilijke dagen.
Voordat ze vluchtten, roofden vele bedienden het huis leeg.
Ik moest alle ingangen blokkeren, op één na.
Wie bent u?
Hé. Wie bent u?
Hij is een vreemdeling. Ik weet niet hoe hij binnen is gekomen.
Hij zegt dat de patroon hem zocht, maar dat klopt niet.
-Ik heb hem eruit gegooid. -Leugenaar. Je weet wie ik ben.
Ik moet naar hem toe. We moeten nu gaan.
Waar gaat u heen?
Alstublieft, laat me met hem spreken.
Ik heb met de dokter samengewerkt. Hij zal me herkennen.
Deze ziekte komt uit Paraguay. Ik kan hem genezen.
O, ja? En waarmee dan? Hiermee?
Goden bestaan niet. Ons geloof in ze
zorgt voor wonderen.
Die man heeft een probleem met zijn geloof.
Er is altijd een aasgier in de buurt om misbruik te maken van wanhoop.
U hebt ook een probleem met uw geloof.
Gooi hem eruit.
Ga weg.
Blijf van me af. Hij weet wie ik ben.
Hij moest mij van zijn patroon zoeken.
Ernesto, heb je hem meegenomen?
Je kunt gechoqueerd zijn van zijn voorkomen.
Uw broer is een beetje veranderd.
Ernesto.
Weet u,
niemand weet zeker hoe de infectie zich verspreidt.
-Ernesto. -De Heer zal me leiden.
Vergeef me, ik vond dat u het moest weten.
Dit is geen aangename aankomst geweest,
maar toch heet ik u welkom in Huize Paradijs.
Is dit ooit een fijne plek geweest?
Ik wil de correntino zien.
Ernesto.
Ernesto,
heb je hem meegenomen?
Ernesto?
Edgardo, ik ben het.
Je broer, Aparicio.
Je zult zien...
Ernesto, ik wil de dokter.
Haal de correntino op.
-Ernesto... -Ik heb hem weggestuurd. Beheers je.
Waarom?
Die man wilde je belazeren.
Jij.
Wat doe je hier?
Ik ben op weg naar Buenos Aires. Ik wist dit niet.
Naar Buenos Aires?
Iedereen gaat weg en jij komt hierheen?
Het was niet mijn eigen keuze.
God zei dat ik moest gaan.
God?
God bracht me ook hier.
Dat was God niet. Dat was jouw arrogantie.
Wees niet bang voor de dood.
Ik wil niet sterven.
Breng de dokter.
Ik smeek je.
Ik heb iets vreselijks gedaan.
Je moet ze redden.
Het is mijn schuld.
Red ze.
-Ze zijn in orde. -Red ze.
Alsjeblieft.
Mijnheer...
Zeg tegen vrouwe Lucía dat Edgardo is gestorven.
Ze hoeft niets meer te vrezen.
Na de begrafenis vertrekken ze naar Córdoba.
Zoals u wilt. En u?
Ik reis door naar Buenos Aires.
Hier is voor mij niets meer.
Goed, mijnheer.
God hebbe je ziel, broer.
Het weer verandert.
Het is koud hier.
Is alles goed met u?
Wat is er gebeurd?
U bent flauwgevallen.
Ik heb u gewaarschuwd
voor zijn voorkomen.
Edgardo?
U was erbij.
Hij is gestorven.
Hij droeg dit bij zich.
Geen goed nieuws uit Buenos Aires.
Iedereen vlucht. Men zegt dat president Sarmiento zelfs...
Vele geestelijken zijn gestorven.
Ze hebben gelovigen nodig zoals u.
Als u per se wilt gaan,
kunt u veel helpen.
Vrouwe Lucía is geïnformeerd.
Ze wil de kapel niet verlaten.
Ze kan het niet verdragen dat haar dochter misschien besmet raakt.
We moeten ze daar uit halen, Quipe.
Ik begrijp haar paniek, maar ik denk dat ze iets anders vreest.
Men zegt dat in Buenos Aires besmette mensen na 4 of 5 dagen sterven.
De gevallen hier
zijn angstaanjagend geweest.
En plotseling.
In welk opzicht?
Mr Edgardo wist niet hoe het kon,
maar de eerste bediende stierf hier na slechts 24 uur.
En daarna
stopte het niet.
Ik moet nog alles voorbereiden voor de begrafenis.
Oom...
Ik ben hier...
Remedios.
Wacht, Remedios.
Hij is dood, nietwaar? Papa?
Je bevriest zo nog. Waar is Lucía?
Ze slaapt. Ik heb niet veel tijd.
Ze slaap elke dag steeds minder.
Ik heb gebeden voor uw komst, oom.
Laat ons niet alleen. Ik weet dat u ons kunt redden.
Nee. Kom niet dichterbij. Ik voel me niet goed.
We gaan naar binnen, het is koud buiten.
Nee. Ik kan niet naar binnen. Mama zal boos worden.
Ze zegt dat de duivel daar woont.
En hij helpt hem.
Hij wil ons allemaal dood hebben.
Ik wil nooit sterven.
Waarom wilt u alles zo snel verbranden?
Er komt een storm aan.
Mijn broer gaf me een dagboek.
Mijnheer?
Een notitieboekje dat in mijn soutane zat en ik kan het niet vinden.
Na de begrafenis ga ik terug naar Córdoba.
Ik neem Remedios en Lucía mee. Als het nodig is onder dwang.
Ik denk dat dat niet mogelijk zal zijn.
Waarom niet?
De aangrenzende provincies hebben hun grenzen gesloten
en ze laten niemand binnen uit Buenos Aires.
De haven wordt in quarantaine gehouden.
We moeten wachten.
Dit is nu de veiligste plek.
Wat doet het familieportret hier?
Je mag nog niet alles verbranden. Ik wil dat je alles teruglegt.
We moeten het allemaal verbranden, voordat het te laat is.
Remedios.
Wie was dat?
Mijnheer.
Doe niets totdat ik terug ben.
Nee. Mama, nee.
Remedios.
-Ze is in orde. -Ik hoorde haar schreeuwen.
Dit is genoeg, Lucía. Doe de deur open.
Ik kan jullie beiden naar Córdoba brengen.
Nee, dat kan je niet.
Leg eens uit wat er allemaal aan de hand is.
Dit is de enige veilige plek voor ons.
Dat is niet waar. Je wilt niet lijden.
Ik sta niet toe dat mijn dochter dit kwaad krijgt.
Wat jij doet, is nog erger.
Het huis is leeg.
Het huis is niet leeg. De pest heeft iets veel ergers dan de dood meegebracht.
Dit is het eerste symptoom.
Daarna krijg je dorst, moet je overgeven en krijg je koorts,
totdat je huid geel wordt.
En uiteindelijk... Het zwarte braaksel.
Quipe.
Hoe kon je? Vervloekt.
Het spijt me. De fakkel viel toen ik het portret weghaalde.
Ik kon het vuur niet tegenhouden.
Onthoud niet mijn zonden, Heer.
Als u de wereld met vuur zuivert.
Laat me u zien, Heer.
Als u de wereld met vuur zuivert.
Geef ze eeuwige rest, Heer,
en schijn het oneindige licht op ze.
Onze Vader, uit de helpoorten.
Schurk,
je kunt ons niet zo achterlaten.
Je hebt geen recht om te ontsnappen.
Je liet ons in de steek en liet ons alleen.
Hij is dood, Lucía. Dit wilde hij niet.
Ik vervloek je.
Ik vervloek je, wie je ook bent.
En ik hoop dat je ziel in de hel wegrot.
HOOFDSTUK II: DOOD
Remedios.
Alstublieft, word wakker, oom.
-Word wakker, oom. -Waar ben je?
-Remedios? -Praat zachtjes.
-Remedios. -U moet me hier weghalen.
Ik voel me niet goed.
Alstublieft. Ze wil me vermoorden.
Wat?
Ze zegt dat ze niet toestaat dat wij de ziekte krijgen.
Over wie heb je het?
Mama. Ze is veranderd.
Ik hoorde haar praten tegen Ernesto.
Hij zei dat dat beter is nu papa dood is.
Waar ben je?
Ernesto?
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ze wachten totdat ik slaap.
-Ze zijn nu naar me op zoek. -Waar ben je, dochter?
Nee, niemand zal je vermoorden.
Beloof me, oom. Beloof me dat u me hier weghaalt.
Ik zal me verstoppen totdat u zich beter voelt.
In mijn kamer. Daar kunt u me vinden.
Waar ben je? Dochter.
Quipe.
Het spijt me dat u hier moet liggen,
maar het was de enige kamer die klaar was.
Het spijt me vreselijk.
Hoelang ben ik nu zo ziek?
De koorts is minder geworden.
U ijlde een hele dag.
Vandaag is het woensdag. Het is Stille Week.
Wat is dat voor geur?
Kamfer.
Ik heb een drankje met vlierbes voor u.
Rustig. Neem kleine slokjes, anders moet u misschien overgeven.
En Remedios?
Ik zag Remedios gisteravond.
Remedios?
Waar?
Dit zijn de eerste symptomen.
Nee, ik hallucineer niet.
Ik zag haar.
Dat is onmogelijk.
Ze mocht nooit van haar moeder de kapel verlaten.
Totdat ze haar meenam.
Nam ze haar mee?
Je zei dat de grenzen gesloten waren.
Zeg wat er is gebeurd.
Na Mr Edgardo's begrafenis,
ging vrouwe Lucía terug naar de kapel en
vermoordde haar dochter in haar slaap.
Daarna pleegde ze zelfmoord.
Ze draaide door.
Ze was ervan overtuigd dat ze ziek waren.
Ze verstikte Remedios in haar slaap
en daarna hing ze zichzelf op.
Wat een tragedie.
Ik moest ze beschermen, u beschermen, iedereen beschermen.
En nu zijn ze dood.
Wat doet u?
Wat denk je? Ik weet niet wat je van plan bent, Quipe.
Alstublieft. Dit is waanzin.
We kunnen nu niet naar buiten tijdens deze storm.
U wordt daar alleen maar zieker van.
Gisteravond zag ik Remedios.
Als ze dood zijn, zal je dat moeten bewijzen.
Aan het begin is de stank niet te harden.
Maar als u er eenmaal aan gewend bent, ruikt u het niet meer.
Lucía?
Het meisje sliep liever onder de trap.
Nadat ze Remedios had verstikt, ging ze naar de klokkentoren
en hing ze zichzelf op.
Toen ze zichzelf opsloot,
verzamelde ik al het speelgoed van het meisje,
opdat ze niet zo bang zou zijn.
-Ik kon haar niet redden. -Haar redden?
Alstublieft, laten we teruggaan.
Het meisje, Remedios.
Vrouwe Lucía.
Ze rusten niet in vrede.
-We moeten hun lichamen zegenen. -Alstublieft.
Dit is geen goed teken. We gaan.
Nee, dit is niet het pad dat God voor me heeft gekozen.
Hoe hebt u dit uzelf aangedaan?
Ik was op weg naar Buenos Aires om mijn plicht jegens God te voltooien.
Ik dacht er niet eens aan om hier te komen.
Ik zit opnieuw gevangen in dit huis.
Soms lopen de zaken anders dan dat u verwacht.
Uw broer vluchtte uit Buenos Aires om zijn familie te redden.
En dat pakte niet goed voor hem uit.
Je begrijpt het niet. Dit was niet mijn lot.
Dit is niet Gods plan voor mij.
Ik had een visioen in Córdoba.
Ik zag de pest in Buenos Aires.
Ik zag de lege huizen, de lichamen.
Ik weet dat de Heer me levend nodig heeft.
U hebt juist iets goeds gedaan.
Ik weet dat de Heer me zal genezen.
Hij zal me genezen.
Oom. Help me.
Oom, hier ben ik.
Word wakker. Ze zoeken me.
-U moet me hier weghalen. -Remedios.
Word wakker.
U had niet moeten komen.
De zaken lopen niet altijd zoals u verwachtte.
Nu zult u eindigen zoals uw broer.
Quipe.
Ernesto.
Ik heb hulp nodig.
Ernesto, waar ben je?
Lucía?
-Wat... -Eduardo, één man leeft nog.
Marco... Nee.
Raak hem niet aan. Hij is besmet.
Nee.
Eduardo, nee.
Ik zei toch dat je niet terug moest komen.
Je wilt alles voor jezelf, klootzak.
Wat heb je met de lichamen gedaan?
Ze liggen buiten.
Mijn God. Wat heb ik gedaan?
Ik kwam om deze mensen te redden.
Je deed wat iedereen zou doen om zijn of haar eigen leven te redden.
Iedereen die wanhopig genoeg is, kan het huis leegroven.
Het huis zal spoedig leeg zijn.
Ik dacht even dat je vertrokken was.
Dat je me in de steek had gelaten.
Waarom ben je gebleven?
Waarom ben je niet met de andere bedienden meegegaan?
Ik ben geboren in de woestijn.
Toen ik elf was,
arriveerde uw opa, huursoldaat Cepúlveda
met zijn troepen, verslagen bij de Slag van Huaqui.
Zonder wapens, ziek van malaria en zonder voedsel.
Hij kwam bij onze boerderij aan, ongeveer vijf kilometer van Yavi.
Mijn vader was een dokter en hij verzorgde hem
en uw vader werd beter.
Maar mijn moeder
en mijn zusje konden niet worden gered.
De oude man begroef ze daar in ons bijzijn.
Hij huilde niet, stribbelde niet tegen en hij zei niets.
Hij luisterde naar de wind.
En toen...
Ging hij terug om schapen te hoeden.
Je opa was zo erg gechoqueerd dat
hij me met hem meenam.
Hij dacht dat hij me redde van
een wrede en barbaarse vader.
Maar hier
kreeg ik een andere naam.
Quipe werd Ernesto.
Hier leerde ik uw manieren.
En hier verachtte uw vader me.
En waar ik hem ook zag sterven.
Hier.
In "Huize Paradijs" waar ik iedereen zag vluchten voor de dood.
Tevergeefs
vastklampen aan dingen.
Toen zag ik dat mijn vader meer levend was dan jullie
en dat ik nooit echt de woestijn achter me had gelaten.
Ik maakte van dit huis mijn woestijn.
Mijn plek.
Een plek om te bestaan.
En een plek om te sterven.
Waar zou ik heen moeten gaan?
Dit is niet je huis, Ernesto.
Hoelang heb ik nog te leven?
Als uw braaksel zwart is,
dan denk ik dat u de volgende dag niet zult halen.
God, u hebt als eerste van me gehouden.
Uw gratie heeft u geholpen om het leed van de doornen
en de naalden van het kruis bij Calvary te doorstaan.
Help me. Genees me van deze ziekte.
En dit kruis.
Dit is nu mijn kruisbeeld.
Als ik uw bediende niet mag zijn,
geef me dan een teken. Laat me uw plan zien.
Quipe?
Er is iemand in het huis.
Remedios?
Lucía.
Nee. Ik kan niet naar binnen.
Mama zal boos worden. Ze zegt dat de duivel daar woont.
Mama... Ze is veranderd.
U moet me hier weghalen. Ze wil me vermoorden.
In mijn kamer. Daar kunt u me vinden.
Help me, God. Ik smeek u, in de naam van Jezus. Bevrijd ons van al het kwaad,
uit het verleden, in het heden, en in de toekomst.
In naam van uw zoon,
Jezus.
Remedios? Ik ben het.
Remedios?
-Remedios? -Moeder van God
en alle heiligen en engelen.
Ik smeek u, Heer.
Laat me niet in de steek.
Red ons zoals u hebt beloofd.
Wat uw wil ook is, vergeet ons niet, Heer.
Ik ben bang.
Remedios?
Het is koud hier.
Laat me niet doodgaan.
Help me. Haal me hier weg.
Help me, alstublieft.
Laat me niet alleen.
Alstublieft, nee.
Laat me niet doodgaan.
Remedios.
Oom. Help me.
Ik wil niet doodgaan.
Remedios.
Mijn God, Remedios.
Oom, we moeten dit huis verlaten.
Ik ga dood.
Ernesto wil dit.
Hij was hier, op zoek naar mij,
maar ik kon me hier schuilhouden.
Nu kan ik me niet bewegen, ik kan er niet uit.
Oom, help me, alstublieft.
Nee, ik word gek. Dit is niet echt.
Steek uw hand uit.
-Ik haal hulp om je hieruit te halen. -Nee. Laat me hier niet alleen.
Geen zorgen. We halen je hier weg.
Ik kom terug.
Oom.
Wat doet u, mijnheer?
Wat doet u?
Je hebt gelogen.
Wat is er aan de hand? Waar is Lucía?
Ze is dood.
Ze leeft nog. Je wilt Remedios vermoorden.
Welke duivel vereert u?
U hallucineert. Het komt door de koorts.
Dit? Is dit een hallucinatie?
Ik haal Remedios hier weg. Je zult haar niet vermoorden.
Waarom doe je dit ons aan?
Je hebt zo lang in dit huis gewoond.
Nu wil je ons allemaal vermoorden.
Nee.
Oom. Nee.
-Oom. -Remedios.
Zet dat op tafel.
Eén onverwachte beweging en ik snijd je keel door.
Wat doet u?
Waar is ze?
-Ik begrijp niet... -Waar heb je haar verstopt, klootzak?
Alstublieft, doe rustig.
Deze koorts begon nadat ik dat vergif dronk.
Wat wil je? Het huis houden?
Je hebt het medaillon gestolen.
Ze is of was levend
en ik zal je laten zien waar.
U ijlt al de hele dag.
We gaan.
Wat is dit?
Uw grootvader heeft het gemaakt,
zodat uw familie kon schuilen voor rovende inheemse Amerikanen.
U hebt hier gewoond,
u wist van deze plek af.
U schuilde toen uw ouders u zochten.
Herinnert u zich dat nog?
Nee, ik herinner me dat niet. Ik heb dat nooit geweten.
Wat deed je in de kapel?
Lopen.
We gaan.
Is dit niet vreemd?
Dit konden jij en Lucía niet vatten, nietwaar?
Hoe ze kon ontsnappen.
Remedios kwam me bezoeken, voordat Edgardo werd gecremeerd.
Je loog de hele tijd al.
Je kende de dokter. Je hebt hem binnengehaald op mijn broers verzoek.
Spreek.
Ja, dat klopt.
Ik heb hem hiernaartoe gebracht op Mr Edgardo's verzoek.
-Je liegt. -De man zou hem misleiden.
Ik kan niet toestaan dat het huis bezwalkt raakt door zulke trucjes.
Dit huis? Dit huis is van mij en mijn familie.
Ik weet het. Ik zorg alleen maar voor u.
Dat heb ik altijd gedaan.
En hoe komt het dat je niet bent besmet?
Dat vraag ik me ook af.
Het zal de wil van God zijn.
Denk ik.
De wil van God?
Of heb je de pest gebruikt om ons te vergiftigen?
Waar wacht je op? Wacht je tot ik doodga,
zodat je alles kunt overnemen?
Ik ben het laatste familielid, of niet?
Je gaat de kisten openen.
Daar ben je.
Vrouwe Lucía en Remedios zijn al drie dagen dood.
Wat begrijpt u niet?
Nee, dit kan niet waar zijn.
Daar ligt het meisje. Kijk goed
en laten we dit voor eens en altijd afhandelen.
Genoeg.
Mijnheer.
Wat voor dag is het vandaag?
Zaterdag. Stille Zaterdag.
Ze zijn altijd al dood geweest.
Ik heb het koud...
Doe dit niet, alstublieft.
Dit is allemaal onzin.
-U hebt het recht niet. -Nee?
Wie zal me tegenhouden? God?
We zijn alleen, Ernesto.
Ik kan er niet tegen.
Geef me dat geweer.
Wat doet u?
Haal de arts op.
Je haalde hem op voor Edgardo, nu voor mij.
Ik doe dat niet.
Geef me de sleutels.
Die man is een bedrieger.
Ik ben liever degene die beslissingen neemt.
Geef me de sleutels.
Kom niet terug zonder de dokter.
Ik laat je niet binnen.
U. Bent u ook besmet geraakt?
Dit huis bevat veel leed dat vermeden had kunnen worden.
Laat hem er niet in.
Je hebt hem gehoord.
U kunt me niet verbannen van dit huis.
Waarom niet?
Als ik niet overleef, zal dit huis u niet langer nodig hebben.
Mijn broer
was een wetenschapper.
Hij geloofde niet eens in de kerk.
Waarom geloofde hij in u?
Uw broer zag resultaat.
Hij heeft veel mensen geholpen,
maar hij had niet de spullen die ik heb.
Soms is rede niet genoeg.
In Corrientes noemen ze het payé .
Hij zal u niet laten sterven.
Is dat zo?
Ik geloof niet meer in God.
Moet ik hierin geloven?
U zult geloven,
omdat ik er een heb.
Uw broer vond me
toen ik mannen redde in de pensions van San Telmo
en hij was verbaasd dat ik niet besmet was geraakt.
Geloof me, dit is alles wat u nodig hebt.
Help me.
Help me snel.
Het verorbert mijn vlees.
Het dringt mijn bloed.
...eeuwige leven.
En ik...
Het is mijn vlees.
Het is mijn bloed.
Ik...
HOOFDSTUK III: VERRIJZENIS
De man vertrok
en hij liet de deur open.
En? Ben je niet blij dat ik nog leef?
U had gisteravond moeten sterven.
Het moet de wil van God zijn.
Waar ging hij naartoe?
Geen idee. Hij zei dat hij terug zou komen.
Welke datum is het?
Zondag 9 april.
Paasmorgen.
De hele stad is geëvacueerd.
Ze zeggen dat Buenos Aires dood is.
Mijn Heer.
Mijn God.
Vader, ik biecht op
dat ik een grove zonde ben begaan
in gedachten,
woorden
en daden.
Het is allemaal mijn schuld.
Mijn schuld.
Mijn schuld,
allemaal mijn schuld.
Lucía?
Remedios?
Quipe. Ernesto.
Begrijpt u het?
Muskieten brachten de pest hiernaartoe.
Muskieten uit Afrika.
Ze zullen het over tien jaar uitvogelen.
Het grappige is dat u niet besmet raakte door de muskieten
en uw broer trouwens ook niet.
Niemand heeft u besmet.
U geloofde in uw omgeving,
geloofde dat u ziek was en uw lichaam volgde uw ziel.
Wat hebt u bij me gedaan?
Wat u me vroeg.
U hebt me niet genezen.
Ik heb u verteld dat u niet dood zou gaan.
De payé geneest niet.
Het wordt een bot in uw beenderen en hecht de ziel aan het lichaam.
Dit is verrijzenis van het vlees.
De pijn...
De ziel voelt het gewicht van het dode lichaam dat nooit doodgaat.
Uw lichaam verliest vocht.
Het wordt steeds droger,
maar u zult in leven blijven.
Nee.
Ik wil die rotzooi niet in mijn lichaam.
Als ik de payé eruithaal,
gaat u meteen dood en dan hebt u mij nog niet betaald.
Haal het eruit.
Niemand heeft me tot nu toe betaald.
Wilt u dat?
Het huis?
Alles is van u,
maar laat me sterven.
Denkt u echt dat ik het huis wil?
Wat zou dat voor nut hebben voor mij?
Ongelofelijk hoe lang een kaars kan branden.
Ik heb mijn geloof hervonden.
Daarom ben ik hier.
Ga weg.
Dat heeft geen betekenis meer voor u.
Op een gegeven moment zal de pijn zo ondraaglijk zijn
dat u me weer wilt zien
als deze kaars op is.
Quipe.
Ik sta niet toe dat u ze weghaalt.
Zij wilde dat.
Je hebt ze levend verbrand.
Ze zijn dood, dit is hun plek.
Dat is niet waar, ik hoor hun geschreeuw.
Ze zijn hier veilig. Hij heeft nooit het huis verlaten.
Hij wacht. Kom niet dichterbij.
Kom niet dichterbij.
Ik zal voor ze zorgen tot mijn dood.
Niet hun dood
of mijn dood.
Kom niet dichterbij.
Nee.
Doe het niet. Nee.
Lucía.
Mr Edgardo had geen idee wat hij ze aandeed.
Hij wilde ze alleen maar redden,
maar hij zorgde ervoor dat ze in deze vreselijke staat bleven.
Hij bracht de pest naar het huis
en hij kon het niet verdragen dat zijn dochter de gele ziekte kreeg.
Dit is jouw schuld,
dat weet je.
Een paar dagen later stierven er drie bedienden.
Terwijl Lucía leed met haar dochter,
vroeg hij aan mij om deze vreemde dokter te zoeken.
Spoor de correntino op.
Er gebeurde daarbinnen iets vreselijks.
Ik voelde dat aan.
Red ze.
Toen de bedienden zagen dat Lucía en Remedios leefden,
wisten ze dat er duivelse krachten actief waren.
Het duurde niet lang voordat dit verhaal werd verspreid.
Edgardo leed
en het geheim zou met hem sterven.
Ze wist dat hen iets duivels was aangedaan.
Hun lichamen werkten niet meer.
Ze hadden geen honger. Het meisje werd steeds dunner en zij ook.
Toen draaide ze door.
Haar geschreeuw was overal in het huis te horen.
De bedienden roofden die nacht het huis en vluchtten.
De vrouw hield zich schuil in de kapel met Remedios.
Ze bleven in die heilige plek
en wachtten op de pijn van hun lichaam.
Bij zonsopkomst kwam u aan.
Uw broer gaf u dit dagboek waar de waarheid in stond.
Toen u flauwviel, vond ik het en gaf ik het aan Lucía.
Dit bevestigde hun vreselijke gesteldheid.
Hoe kon je?
U werd ziek en het meisje ontsnapte.
U bracht ons naar haar schuilplek.
Remedios.
Het meisje wilde alleen maar leven.
Ze heeft nooit begrepen wat er aan de hand was.
Oom.
Oom, help.
Nee.
Quipe, doe open.
Ik zei u toch dat u niet binnen moest komen.
Ik laat u niet hun lichamen meenemen.
Hij is daar...
Hij wacht.
Waarom hebt u me niet aan het begin de waarheid verteld?
Ik ben niet verantwoordelijk voor de vernietiging van uw familie.
Ik ben niet van plan om uw huis te houden.
Ik luister alleen naar haar.
Mr Edgardo besloot zelf om gecremeerd te worden.
Lucía smeekte me om de waarheid niet te vertellen
om u te redden van de dokter.
U hebt hem het huis binnengelaten.
Ze zijn onschuldig, ze hebben hier niet om gevraagd.
Quipe. Sluit me hier niet op.
Ik wil eruit. Sluit me hier niet op.
Sluit me hier niet op. Laat me eruit.
Laat me eruit.
EPILOOG
Weet u,
het is grappig dat ze deze villa Paradijs noemden.
Het scenario verandert,
maar het toneelstuk is altijd hetzelfde.
U zorgt voor deze plek
en iemand zoals ik probeert het te vernietigen.
En dus zitten we gevangen,
u en ik, bestemd om hetzelfde verhaal te herhalen.
Elke keer als nieuwe mensen de tuin betreden.
U weet hoe het gaat...
U sluit de deur, de duivel opent hem
en de mens houdt hem open.